అనుకుంటాం కాని నిజమే!

ఈ మధ్య సాక్షి పేపర్ లో ఒక కధ చదివా .అందులో భార్య ఇంట్లో పెళ్లి కి వెళ్లి వస్త్తున్న భర్త అత్తగారింట్లో జరిగిన అమర్యాదకు భార్యని కోపడతుంటాడు. అదేమిటో కాని అల్లుడి హోదా నూటికి 99 మంది కాదు కోటిమందిలో ఒక్కడు కూడా వెలగబెట్ట కుండ ఉండలేరు. ఎంత మర్యాదచేసిన వాళ్ళకి ఏదో ఒక వంక దొరుకుతుంది అత్తగారి వాళ్లన్ను సాధించడానికి . అతడు సినిమాలో బ్రహ్మనందం పాత్ర కొంత అతిశయొక్తిగా అనిపించినా కానీ చాల మంది అలాగే వుంటారు.మా freind ది మేనరికం ఐన సరే వాళ్ళాయన వాళ్ళ అత్తాగారి వంటకు వంకలు పెడతారంట .తను ఎంత చేత్తగా చేసిన మాట్లాడకుండా తిన్తారట.కాలం ఎంత మారిన ఇంకా పాతకాలపు అలవాట్లనుండి ఎందుకు దూరం కారో అర్దం కాదు. ఆడవాళ్ళకి సమానా హక్కులు కోర్టులో కాదు సమాజంలో రావాలి. ఇలా అన్నంత మాత్రనా నేనేదో ఫెమినిస్టు అనుకునేరు.నాకు అనిపించిన నిజం చెప్తునానంతే.

మా చిన్న దొరగారు

చాల రోజులకు మళ్లీ టపా రాస్తున్న. ఈసారి ఒక ముఖ్యమైన వ్యక్తి గురించి చెప్పాలి.అది ఎవరంటే మా చిన్నారి సాయి వెంకట లక్ష్మి స్కంద యశస్వీ .మా చిన్ని తండ్రి వచ్చాక నిమిషం కాలి ఉండట్లేదు. వాళ్ళ తాతయ్యకైతె ఆయనే లోకం. పిన్ని కాలేజీ నించి వచ్చి పల్కరించాగానే వుయ్యలోంచి నువ్వుతూ సమాధానం చెప్తాడు.వాళ్ళ నాన్న పేరు చెప్తే చాలు ఆ వూ లు మొదలుపెడతాడు.వాడికి నేను అమ్మ ని తెలిసినట్టు వుంది మా నాన్న కానీ అమ్మకాని పేరుపెట్టి పిలిస్తే వెంటనే చుట్టూపక్కలకి చూస్తాడు నేను వచ్చానా లేదా అని.ఇంట్లో లైట్లంటే మహా ఇష్టం మా చిన్ని తండ్రికి.ఎప్పుడు ఆశ్చర్యంగా వాటి వంకే చూస్తుంటాడు.స్నానం చేసాక మహా ఉత్సాహంగా వుంటాడు.వాడు మొదటిసారి బోర్లపడ్డప్పుడు
కలిగిన ఆనందం వర్ణించలేనిది. మా చిన్ని కృష్ణుడి చిలిపి నవ్వు చుడాలిసిందే కానీ ఎంత బావుంటుందో చెప్పలేను. మా చిన్ని తండ్రి చిన్ని అల్లర్లతో మా ఇంట్లో నవ్వ్లు పూస్తున్నయి.